Texto A4 Reparto del mundo entre Zeus, Poseidón y Hades

[Α 2,1] ἐπειδὴ δὲ Ζεὺς ἐγενήθη τέλειος, λαμβάνει Μῆτιν τὴν Ὠκεανοῦ συνεργόν, ἣ δίδωσι Κρόνῳ καταπιεῖν φάρμακον, ὑφ᾽ οὗ ἐκεῖνος ἀναγκασθεὶς πρῶτον μὲν ἐξεμεῖ τὸν λίθον, ἔπειτα τοὺς παῖδας οὓς κατέπιε· μεθ᾽ ὧν Ζεὺς τὸν πρὸς Κρόνον καὶ Τιτᾶνας ἐξήνεγκε πόλεμον. μαχομένων δὲ αὐτῶν ἐνιαυτοὺς δέκα ἡ Γῆ τῷ Διὶ ἔχρησε τὴν νίκην, τοὺς καταταρταρωθέντας ἂν ἔχῃ συμμάχους· ὁ δὲ τὴν φρουροῦσαν αὐτῶν τὰ δεσμὰ Κάμπην ἀποκτείνας ἔλυσε. καὶ Κύκλωπες τότε Διὶ μὲν διδόασι βροντὴν καὶ ἀστραπὴν καὶ κεραυνόν, Πλούτωνι δὲ κυνέην, Ποσειδῶνι δὲ τρίαιναν· οἱ δὲ τούτοις ὁπλισθέντες κρατοῦσι Τιτάνων, καὶ καθείρξαντες αὐτοὺς ἐν τῷ Ταρτάρῳ τοὺς ἑκατόγχειρας κατέστησαν φύλακας. αὐτοὶ δὲ διακληροῦνται περὶ τῆς ἀρχῆς, καὶ λαγχάνει Ζεὺς μὲν τὴν ἐν οὐρανῷ δυναστείαν, Ποσειδῶν δὲ τὴν ἐν θαλάσσῃ, Πλούτων δὲ τὴν ἐν Ἅιδου.



Α 2, 1 ἐγενήθη τέλειος Aoristo pasivo de γίγνομαι, “se hizo adulto”. τὴν Ὠκεανοῦ: Sobreentiéndase θυγατέρα. συνεργόν: Predicativo de Μῆτιν. δίδωσι: Tercera persona del singular del presente de indicativo de δίδωμι. καταπιεῖν: Infinitivo con valor final, “beber enteramente”. ὑφ᾽: = ὑπό. ἀναγκασθεὶς: Participio de aoristo pasivo de ἀναγκάζω. κατέπιε: Aoristo de καταπίνω. τὸν πρὸς Κρόνον: Acompaña a πόλεμον del final de la frase. ἐξήνεγκε: Aoristo activo de ἐκφέρω. Διὶ: Dativo de Ζεύς. καταταρταρωθέντας: Participio de aoristo pasivo de καταταρταρόω, “arrojar en el Tártaro”. ἂν: Contracción por ἐάν, condicional, “si”. συμμάχους: Predicativo de καταταρταρωθέντας. δεσμὰ: αὐτῶν τὰ δεσμά complemento del verbo personal ἔλυσε. ἀποκτείνας: Participio de aoristo activo de ἀποκτείνω. διδόασι: Tercera personal de plural del presente de indicativo del verbo δίδωμι. ὁπλισθέντες: Participio de aoristo pasivo de ὁπλίζω. κρατοῦσι: Rige genitivo. κατέστησαν: Aoristo activo de καθίστημι. φύλακας: Predicativo de τοὺς ἑκατόγχειρας.
τὴν ἐν θαλάσσῃ: Se sobreentiende –también en el siguiente τήν- δυναστείαν.

TEXTO A2.- Castración de Urano

[Α 1,4] ἀγανακτοῦσα δὲ Γῆ ἐπὶ τῇ ἀπωλείᾳ τῶν εἰς Τάρταρον ῥιφέντων παίδων πείθει τοὺς Τιτᾶνας ἐπιθέσθαι τῷ πατρί, καὶ δίδωσιν ἀδαμαντίνην ἅρπην Κρόνῳ. οἱ δὲ Ὠκεανοῦ χωρὶς ἐπιτίθενται, καὶ Κρόνος ἀποτεμὼν τὰ αἰδοῖα τοῦ πατρὸς εἰς τὴν θάλασσαν ἀφίησεν. ἐκ δὲ τῶν σταλαγμῶν τοῦ ῥέοντος αἵματος ἐρινύες ἐγένοντο, Ἀληκτὼ Τισιφόνη Μέγαιρα. τῆς δὲ ἀρχῆς ἐκβαλόντες τούς τε καταταρταρωθέντας ἀνήγαγον ἀδελφοὺς καὶ τὴν ἀρχὴν Κρόνῳ παρέδοσαν

Α 1,4 ῥιφέντων: participio de aoristo pasivo de ῥίπτω. ἐπιθέσθαι: infinitivo de aoristo medio de ἐπιτίθημι. ἀποτεμών: participio de aoristo de ἀποτέμνω. ἀφίησιν: 3ª persona del singular del presente de indicativo de ἀφίημι. καταταρταρωθέντθας: participio de aoristo pasivo de καταταρταρόω: precipitar en el Tártaro. παρέδοσαν: aoristo de παραδίδωμι.

Gea y Urano (Continuación)

[Α 1,3] τεκνοῖ δὲ αὖθις ἐκ Γῆς παῖδας μὲν τοὺς Τιτᾶνας προσαγορευθέντας, Ὠκεανὸν Κοῖον Ὑπερίονα Κρεῖον Ἰαπετὸν καὶ νεώτατον ἁπάντων Κρόνον, θυγατέρας δὲ τὰς κληθείσας Τιτανίδας, Τηθὺν ῾Ρέαν Θέμιν Μνημοσύνην Φοίβην Διώνην Θείαν

Texto A3 Engaño de Rea a Cronos e infancia de Zeus

[Α, 1, 5] ὁ δὲ τούτους μὲν τῷ Ταρτάρῳ πάλιν δήσας καθεῖρξε, τὴν δὲ ἀδελφὴνῬέαν γήμας, ἐπειδὴ Γῆ τε καὶ Οὐρανὸς ἐθεσπιῴδουν αὐτῷ λέγοντες ὑπὸ παιδὸς ἰδίου τὴν ἀρχὴν ἀφαιρεθήσεσθαι, κατέπινε τὰ γεννώμενα. καὶ πρώτην μὲν γεννηθεῖσαν Ἑστίαν κατέπιεν, εἶτα Δήμητραν καὶἭραν, μεθ' ἃς Πλούτωνα καὶ Ποσειδῶνα.

[Α,1, 6] ὀργισθεῖσα δὲ ἐπὶ τούτοιςῬέα παραγίνεται μὲν εἰς Κρήτην, ὁπηνίκα τὸν Δία ἐγκυμονοῦσα ἐτύγχανε, γεννᾷ δὲ ἐν ἄντρῳ τῆς Δίκτης Δία. καὶ τοῦτον μὲν δίδωσι τρέφεσθαι Κούρησί τε καὶ ταῖς Μελισσέως παισὶ νύμφαις,Ἀδραστείᾳ τε καὶἼδῃ.

[Α 1,7] αὗται μὲν οὖν τὸν παῖδα ἔτρεφον τῷ τῆς Ἀμαλθείας γάλακτι, οἱ δὲ Κούρητες ἔνοπλοι ἐν τῷ ἄντρῳ τὸ βρέφος φυλάσσοντες τοῖς δόρασι τὰς ἀσπίδας συνέκρουον, ἵνα μὴ τῆς τοῦ παιδὸς φωνῆς ὁ Κρόνος ἀκούσῃ.Ῥέα δὲ λίθον σπαρ-γανώσασα δέδωκε Κρόνῳ καταπιεῖν ὡς τὸν γεγεννη-μένον παῖδα. 

 

Α 1, 5 δήσας: De δέω1. ἐπειδὴ: Conj. con valor causal, “ya que”, “puesto que”. ἐθεσπιῴδουν: Imperf. con valor de pluscuamperfecto de θεσπιῳδέω: “profetizar, vaticinar”. ἀφαιρεθήσεσθαι: Inf. de futuro pasivo de ἀφαιρέω. κατέπινε: De καταπίνω. γεννώμενα: Participio sustantivado de γεννάω: “los recién nacidos”. γεννηθεῖσαν: Participio de aoristo pasivo de γεννάω. κατέπιεν: Aoristo temático de καταπίνω.

Α 1, 6 ὀργισθεῖσα: Participio de aoristo pasivo de ὀργίζω. ἐγκυμονοῦσα: De ἐγκυμονέω: “estar encinta”. τρέφεσθαι: Infinitivo con valor final.

Α 1, 7 συνέκρουον: De συγκρούω. ὡς: “Como”. εγεννημένον: “Recién nacido”.

La zorra y la máscara de tragedia

ἀλώπηξ εἰς οἰκίαν ἐλθοῦσα ὑποκριτοῦ καὶ ἕκαστα τῶν αὐτοῦ σκευῶν διερευνωμένη εὗρε καὶ κεφαλὴν μορμολυκίου εὐφυῶς κατεσκευασμένην, ἣν καὶ ἀναλαβοῦσα ταῖς χερσὶν ἔφη “ὦ οἵα κεφαλή, καὶ ἐγκέφαλον οὐκ ἔχει.” ὁ μῦθος πρὸς ἄνδρας μεγαλοπρεπεῖς μὲν τῷ σώματι, κατὰ δὲ ψυχὴν ἀλογίστους

κεφαλὴν μορμολυκίου: máscara de tragedia. εὐφυῶς: adverbio derivado de εὐφυής. κατεσκευασμένην: participio de perfecto pasivo de κατασκευάζω.

Texto A1 Descendencia de Urano (continuación)

[Α 1,2] μετὰ τούτους δὲ αὐτῷ τεκνοῖ Γῆ Κύκλωπας, Ἄργην Στερόπην
Βρόντην, ὧν ἕκαστος εἶχεν ἕνα ὀφθαλμὸν ἐπὶ τοῦ μετώπου. ἀλλὰ
τούτους μὲν Οὐρανὸς δήσας εἰς Τάρταρον ἔρριψε (τόπος δὲ οὗτος
ἐρεβώδης ἐστὶν ἐν Ἅιδου, τοσοῦτον ἀπὸ γῆς ἔχων διάστημα ὅσον ἀπ᾽
οὐρανοῦ γῆ),
 Α 1,2 τεκνοῖ: de τεκνόω. δήσας: de δεώ 1. ἐρέβοδης –ες: tenebroso. ἐν Ἅιδου: sobreentíendase οἴκῳ. Ἅιδος–ου: Hades, el dios del mundo subterráneo.