[Α 2,1] ἐπειδὴ δὲ Ζεὺς ἐγενήθη τέλειος, λαμβάνει Μῆτιν τὴν Ὠκεανοῦ συνεργόν, ἣ δίδωσι Κρόνῳ καταπιεῖν φάρμακον, ὑφ᾽ οὗ ἐκεῖνος ἀναγκασθεὶς πρῶτον μὲν ἐξεμεῖ τὸν λίθον, ἔπειτα τοὺς παῖδας οὓς κατέπιε· μεθ᾽ ὧν Ζεὺς τὸν πρὸς Κρόνον καὶ Τιτᾶνας ἐξήνεγκε πόλεμον. μαχομένων δὲ αὐτῶν ἐνιαυτοὺς δέκα ἡ Γῆ τῷ Διὶ ἔχρησε τὴν νίκην, τοὺς καταταρταρωθέντας ἂν ἔχῃ συμμάχους· ὁ δὲ τὴν φρουροῦσαν αὐτῶν τὰ δεσμὰ Κάμπην ἀποκτείνας ἔλυσε. καὶ Κύκλωπες τότε Διὶ μὲν διδόασι βροντὴν καὶ ἀστραπὴν καὶ κεραυνόν, Πλούτωνι δὲ κυνέην, Ποσειδῶνι δὲ τρίαιναν· οἱ δὲ τούτοις ὁπλισθέντες κρατοῦσι Τιτάνων, καὶ καθείρξαντες αὐτοὺς ἐν τῷ Ταρτάρῳ τοὺς ἑκατόγχειρας κατέστησαν φύλακας. αὐτοὶ δὲ διακληροῦνται περὶ τῆς ἀρχῆς, καὶ λαγχάνει Ζεὺς μὲν τὴν ἐν οὐρανῷ δυναστείαν, Ποσειδῶν δὲ τὴν ἐν θαλάσσῃ, Πλούτων δὲ τὴν ἐν Ἅιδου.
Α 2, 1 ἐγενήθη τέλειος Aoristo pasivo de γίγνομαι, “se hizo adulto”. τὴν Ὠκεανοῦ: Sobreentiéndase θυγατέρα. συνεργόν: Predicativo de Μῆτιν. δίδωσι: Tercera persona del singular del presente de indicativo de δίδωμι. καταπιεῖν: Infinitivo con valor final, “beber enteramente”. ὑφ᾽: = ὑπό. ἀναγκασθεὶς: Participio de aoristo pasivo de ἀναγκάζω. κατέπιε: Aoristo de καταπίνω. τὸν πρὸς Κρόνον: Acompaña a πόλεμον del final de la frase. ἐξήνεγκε: Aoristo activo de ἐκφέρω. Διὶ: Dativo de Ζεύς. καταταρταρωθέντας: Participio de aoristo pasivo de καταταρταρόω, “arrojar en el Tártaro”. ἂν: Contracción por ἐάν, condicional, “si”. συμμάχους: Predicativo de καταταρταρωθέντας. δεσμὰ: αὐτῶν τὰ δεσμά complemento del verbo personal ἔλυσε. ἀποκτείνας: Participio de aoristo activo de ἀποκτείνω. διδόασι: Tercera personal de plural del presente de indicativo del verbo δίδωμι. ὁπλισθέντες: Participio de aoristo pasivo de ὁπλίζω. κρατοῦσι: Rige genitivo. κατέστησαν: Aoristo activo de καθίστημι. φύλακας: Predicativo de τοὺς ἑκατόγχειρας.
τὴν ἐν θαλάσσῃ: Se sobreentiende –también en el siguiente τήν- δυναστείαν.
