viernes, 18 de noviembre de 2011

Segunda declinación (declinación temática)


LA SEGUNDA DECLINACIÓN (DECLINACIÓN TEMÁTICA)

La segunda declinación, o declinación temática, comprende fundamentalmente sustantivos masculinos y neutros, y unos pocos femeninos; esto es, algo similar a lo que ocurre en la segunda declinación latina.

SUSTANTIVOS MASCULINOS Y FEMENINOS



Singular
Plural
Nominativo
-ος
-οι

Vocativo
-οι
Acusativo
-ον
-ους
Genitivo
-ου
-ων
Dativo
-ῳ
-οις


SUSTANTIVOS NEUTROS



Singular
Plural
Nominativo
-ον
Vocativo
Acusativo
Genitivo
-ου
-ων
Dativo
-ῳ
-οις


La terminación -α de nominativo, vocativo y acusativo plurales era en un principio un sufijo de colectivo, no de plural; esto explica la regla de sintaxis que dice que el verbo puede ir en singular con un sujeto neutro plural.

martes, 15 de noviembre de 2011

MORFOLOGÍA NOMINAL: PRIMERA DECLINACIÓN

LA PRIMERA DECLINACIÓN

La primera declinación, o declinación de los temas en -α, de la misma manera que ocurre en la primera declinación latina, incluye sustantivos en su mayoría de género femenino, y algunos masculinos.

Los sustantivos femeninos se agrupan en tres tipos: -α pura, -α mixta y -η; los masculinos, en dos: -ας͵ -ης. En plural, la declinación de todos estos tipos es idéntica.

Sustantivos en α


Singular Plural
Nominativo -αι
Vocativo -αι
Acusativo -αν -ας
Genitivo -ας -ων
Dativo -ᾳ -αις



Sustantivos en η

Singular Plural
Nominativo -αι
Vocativo -αι
Acusativo -ην -ας
Genitivo -ης -ων
Dativo -ῃ -αις



Sustantivos en α mixta


Singular Plural
Nominativo -αι
Vocativo -αι
Acusativo -αν -ας
Genitivo -ης -ων
Dativo -ῃ -αις


Sustantivos masculinos

Singular Plural
Nominativo -ης -αι
Vocativo -αι
Acusativo -ην -ας
Genitivo -ου -ων
Dativo -ῃ -αις

Adivinanzas (1)

Los griegos también tenían adivinanzas. Aquí os dejo una de ellas con su traducción.

ἐγώ κάλαμος ἀρχεῖον ἦν,
ἀλλὰ νῦν γίγνομαι γλυκεία νύμφη·
καὶ ἄλαλος οὖσα, οἶνον μέλανα πίνυοσα,
εἰς πολύλαλον μεταβάλλομαι.

Era yo inútil caña,
mas dulce ninfa soy ahora;
y siendo muda, en bebiendo negro vino,
me convierto en habladora.

domingo, 6 de noviembre de 2011

Prometeo: el robo del fuego

Α 7,1] Προμηθεὺς δὲ ἐξ ὕδατος καὶ γῆς ἀνθρώπους πλάσας ἔδωκεν αὐτοῖς καὶ πῦρ, λάθρᾳ Διὸς ἐν νάρθηκι κρύψας. ὡς δὲ ᾔσθετο Ζεύς, ἐπέταξεν Ἡφαίστῳ τῷ Καυκάσῳ ὄρει τὸ σῶμα αὐτοῦ προσηλῶσαι· τοῦτο δὲ Σκυθικὸν ὄρος ἐστίν. ἐν δὴ τούτῳ προσηλωθεὶς Προμηθεὺς πολλῶν ἐτῶν ἀριθμὸν ἐδέδετο· καθ᾽ ἑκάστην δὲ ἡμέραν ἀετὸς ἐφιπτάμενος αὐτῷ τοὺς λοβοὺς ἐνέμετο τοῦ ἥπατος αὐξανομένου διὰ νυκτός. καὶ Προμηθεὺς μὲν πυρὸς κλαπέντος δίκην ἔτινε ταύτην, μέχρις Ἡρακλῆς αὐτὸν ὕστερον ἔλυσεν, ὡς ἐν τοῖς καθ᾽ Ἡρακλέα δηλώσομεν. 

 

Α 7, 1 ὕδατος: ὕδωρ –ατος, τό: agua. ἔδωκεν: Aoristo de δίδωμι. λάθρᾳ: Valor adverbial. Διὸς: Genitivo de Ζεύς: Zeus (el padre de los dioses). νάρθηκι: νάρθηξ –ηκος, ἡ férula, caña, tablilla. κρύψας: Participio de aoristo de κρύπτω. ᾔσθετο: Aoristo de αἰσθάνομαι. ἐπέταξεν: Aoristo indicativo activo de ἐπιτάσσω. ὄρει: ὄρος –ους (-εος). προσηλῶσαι: Infinitivo de aoristo de προσηλόω. προσηλωθεὶς: Participio de aoristo pasivo de προσηλόω. ἐδέδετο: Tercera persona del singular del pretérito pluscuamperfecto pasivo de δέω1. ἐφιπτάμενος: Participio de presente de ἐφίπταμαι: volar hacia (con dativo). ἐνέμετο: Imperfecto de νέμω: “devorar”. κλαπέντος: Participio de aoristo pasivo de κλέπτω. μέχρις: Conjunción subordinada adverbial de tiempo: “hasta que”. ὕστερον: Adverbio.

martes, 1 de noviembre de 2011

TALES DE MILETO


TALES DE MILETO (θαλῆς )
.
Tales precisó la dirección norte de la Osa Mayor y halló algunos teoremas geométricos elementales que servían para permitirle medir desde la costa la distancia a que se halla un buque visible en el mar. También se le atribuye una forma sencilla de medir una pirámide. Advirtió que si se clavaban bastones de diferente altura en el suelo, a una determinada hora las sombras tenían la misma altura que los bastones. Bastaba medir la sombra de la pirámide a esa hora para saber cuál era su altura. También se contaba que predijo un eclipse en el 585 a.C.
Desde la antigüedad se contaban anécdotas jocosas sobre él como filósofo típico. Así Platón en el Teeteto  nos relata que el sabio Tales, abstraído por la observación de algún fenómeno celeste, cayó en un pozo, y su criada se burló de él porque quería saber las cosas del cielo y no veía  lo que hay bajo sus pies

G.S.KIRK Y J.E. RAVEN, Los filósofos presocráticos, Gredos
WILHELM NESTLE, Historia del espíritu griego, Ariel
WERNER JAEGER, Paideia, F.C.E.