Prometeo: el robo del fuego
Α 7,1] Προμηθεὺς δὲ ἐξ ὕδατος καὶ γῆς ἀνθρώπους πλάσας ἔδωκεν αὐτοῖς καὶ πῦρ, λάθρᾳ Διὸς ἐν νάρθηκι κρύψας. ὡς δὲ ᾔσθετο Ζεύς, ἐπέταξεν Ἡφαίστῳ τῷ Καυκάσῳ ὄρει τὸ σῶμα αὐτοῦ προσηλῶσαι· τοῦτο δὲ Σκυθικὸν ὄρος ἐστίν. ἐν δὴ τούτῳ προσηλωθεὶς Προμηθεὺς πολλῶν ἐτῶν ἀριθμὸν ἐδέδετο· καθ᾽ ἑκάστην δὲ ἡμέραν ἀετὸς ἐφιπτάμενος αὐτῷ τοὺς λοβοὺς ἐνέμετο τοῦ ἥπατος αὐξανομένου διὰ νυκτός. καὶ Προμηθεὺς μὲν πυρὸς κλαπέντος δίκην ἔτινε ταύτην, μέχρις Ἡρακλῆς αὐτὸν ὕστερον ἔλυσεν, ὡς ἐν τοῖς καθ᾽ Ἡρακλέα δηλώσομεν.
Α 7, 1 ὕδατος: ὕδωρ –ατος, τό: agua. ἔδωκεν: Aoristo de δίδωμι. λάθρᾳ: Valor adverbial. Διὸς: Genitivo de Ζεύς: Zeus (el padre de los dioses). νάρθηκι: νάρθηξ –ηκος, ἡ férula, caña, tablilla. κρύψας: Participio de aoristo de κρύπτω. ᾔσθετο: Aoristo de αἰσθάνομαι. ἐπέταξεν: Aoristo indicativo activo de ἐπιτάσσω. ὄρει: ὄρος –ους (-εος). προσηλῶσαι: Infinitivo de aoristo de προσηλόω. προσηλωθεὶς: Participio de aoristo pasivo de προσηλόω. ἐδέδετο: Tercera persona del singular del pretérito pluscuamperfecto pasivo de δέω1. ἐφιπτάμενος: Participio de presente de ἐφίπταμαι: volar hacia (con dativo). ἐνέμετο: Imperfecto de νέμω: “devorar”. κλαπέντος: Participio de aoristo pasivo de κλέπτω. μέχρις: Conjunción subordinada adverbial de tiempo: “hasta que”. ὕστερον: Adverbio.
